اتصالات در سیستم لولهکشی روکار چگونه اجرا میشوند؟
در سیستم لولهکشی روکار، تمامی اتصالات باید از نوع پیچی باشند. اتصال لولهها به یکدیگر با استفاده از پیچ و مهره، بوشن، زانو و سهراه انجام میشود. هنگام محکم کردن لولهها نیز باید از ابزار و لوازمی استفاده شود که باعث ایجاد فرورفتگی یا زدگی در سطح لوله نشوند.
بنابراین، علاوه بر انتخاب اتصال مناسب، روش اجرای اتصال و نحوه اعمال نیرو هنگام نصب نیز اهمیت دارد. آسیب مکانیکی به بدنه لوله میتواند کیفیت ظاهری و عملکردی سیستم را تحت تأثیر قرار دهد؛ به همین دلیل تثبیت لوله باید با تجهیزات مناسب انجام شود.
فاصله بستهای لوله روکار چقدر باید باشد؟
محل و فاصله بستهای لولههای روکار باید توسط مهندس ناظر تأسیسات برق بهطور دقیق در کارگاه تعیین شود. با این حال، مطابق متن فنی مرجع، فاصله بستها:
- نباید از ۴۰ سانتیمتر کمتر باشد.
- نباید از ۱۰۰ سانتیمتر بیشتر باشد.
بستها باید با استفاده از رولپلاک و پیچ به دیوار یا سقف محکم شوند. انتخاب روش تثبیت باید متناسب با جنس سطح زیرکار انجام گیرد تا لوله در طول مسیر بهصورت پایدار و مطمئن نگه داشته شود.
انتخاب پیچ مناسب برای سطح نصب
نوع پیچ مورد استفاده باید با جنس سطح محل نصب هماهنگ باشد:
- برای نصب روی سطح فلزی، باید از پیچهای فولادی فلزی مخصوص استفاده شود.
- برای نصب روی سطح چوبی، باید پیچهای مخصوص چوب به کار رود.
- استفاده از میخ برای محکم کردن لولهها، جعبه تقسیم، چراغها و سایر تجهیزات مرتبط مجاز نیست.
این موضوع در اجرای تأسیسات روکار اهمیت زیادی دارد، زیرا روش تثبیت نامناسب میتواند موجب ناپایداری تجهیزات یا آسیب به اجزای سیستم شود.
الزامات اجرای لولهکشی روکار در محیطهای مرطوب
شرایط محیطی یکی از عوامل مهم در انتخاب و اجرای سیستم لولهکشی روکار است. در صورتی که برای لولهکشی روکار از لولههای فولادی یا گالوانیزه استفاده شود، تمامی لولهها، جعبهها و سایر وسایل مربوط باید بهصورت یکدست با رنگ ضدزنگ یا رنگ ثانویه پوشانده شوند.
همچنین نصب لولههای فولادی سیاه در مکانهای مرطوب یا خارج از ساختمانها، یعنی فضای باز، مجاز نیست و در این شرایط از لولههای گالوانیزه برقی استفاده میشود.
در محیطهای مرطوب داخل ساختمان نیز سیستم لولهکشی روکار باید به شکلی اجرا شود که بین تمامی لولهها، جعبهها و سایر لوازم مربوط به آنها و دیوار یا سطح اتکایی، حداقل ۶ میلیمتر فاصله وجود داشته باشد.
این فاصله باید در زمان اجرای سیستم بهصورت دقیق رعایت شود و تجهیزات مستقیماً به سطح دیوار یا محل اتکا نچسبند.
نحوه اجرای لولههای برق در سقف کاذب
یکی دیگر از نکات مهم در اجرای لولهکشی روکار، نحوه تثبیت لولههای برق در سقف کاذب است. لولههای برق در سقف کاذب نباید روی رابیتس نصب شوند؛ بلکه باید به وسیله بست به سقف فیکس شوند.
هدف از این روش، ایجاد یک مسیر نصب مشخص و تثبیتشده برای لولههاست. بنابراین، اجرای صحیح بستگذاری و انتخاب محل مناسب برای فیکس کردن لوله، بخشی مهم از کیفیت اجرای تأسیسات برقی محسوب میشود.
عبور لولههای برق از کف اتاق
در صورتی که تمامی لولههای برق از کف اتاقها عبور داده شوند، باید توسط ماهیچه سیمان پوشش داده شوند. این الزام باید در مرحله اجرای مسیر لولهها مورد توجه قرار گیرد تا پوشش موردنظر بهدرستی اجرا شود.
در چنین شرایطی، هماهنگی میان مسیرگذاری لولهها و عملیات ساختمانی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا اجرای پوشش سیمانی باید متناسب با مسیر تعیینشده برای لولههای برق انجام شود.
جمعبندی؛ اجرای اصولی لولهکشی روکار
اجرای صحیح سیستم لولهکشی روکار به مجموعهای از جزئیات وابسته است؛ از نوع اتصال پیچی و استفاده صحیح از بوشن، زانو و سهراه گرفته تا انتخاب بست، رعایت فاصله ۴۰ تا ۱۰۰ سانتیمتر، استفاده از پیچ متناسب با سطح نصب و رعایت فاصله ۶ میلیمتر در محیطهای مرطوب داخل ساختمان.
همچنین در اجرای لولههای برق باید الزامات مربوط به سقف کاذب، رابیتس و عبور لولهها از کف اتاقها بهدرستی رعایت شود. در نهایت، انتخاب محصولات مناسب و اجرای دقیق، دو بخش مکمل یک سیستم تأسیساتی قابل اتکا هستند. برای بررسی محصولات مرتبط با لوله و اتصالات میتوانید به صفحه محصولات یزدپولیکا مراجعه کنید. یزدپولیکا نیز انتخاب آگاهانه تجهیزات و توجه به اصول فنی در زمان اجرا را بخش مهمی از کیفیت نهایی تأسیسات میداند.